Koscaman bir evde ikimize ait bir oda,bir yatak.Gecemizi gündüzümüze katacağımız küçük bir yuva.Elimizde artık sadece sana ve bana ait tutabiliceğimiz bir anahtar.Hep hayalini kurduğumuz,tek oda pahasına bile olursa olsun beraber yatıp beraber uyanacağımız bir yaşam.O kapıdan çıktıktan sonra ardımızda kokumuzu bırakacağımız evimiz.Her bir köşesine bırakacağımız izler,her bir yerinde soluk alıp verişlerimiz.Beraber nefes alıp vereceğimiz küçük yuvamız.Birlikte yaşamak,yaşlanmak...Gece gündüz eğlenmek,hiç saate bakmadan özgürce evimize gideceğimiz bir hayat.Her gece uyuduğumuz o yatakta sabaha kadar sevişmek...
Kıyafetlerini fütursuzca çıkarıp yere attığın o parkeler,her sabah uyanıp ellerini yüzünü yıkadığın o banyo,duş aldığında tenine değen o su,acıktığında yemek yediğin o tabaklar,tuttuğun bir çatal,bir bıcak.Her akşam televizyon başında oturduğun o koltuk,her gece uyuduğumuz her sabah uyandığımız darmadağan,üstünde kokun ve tenine değen çarşaflar ve her gün bana geldiğin,sana alışmış o evin kapısı...
Bir gün uyanıp gözlerimi açtığımda yanımda görebilicekmiyim seni?Karın olabilicekmiyim...