Saçlarımda buldum kokunu, ellerimde. Konuştuklarımda buldum ismini , yatağımda buldum seni , yastığımda gördüm rengini , rüyamda aldım tadını. Şu bizim sokakta duydum sesini , çarşafımda hissettim ellerini, gözlerini bende gördüm sevgili. Bana bakan gözlerini, beni seven seni, bende tanıdım. Sen ne çok seviyormuşsun beni meğersem.. Öfkelendiğim sen ne de naifmiş. Ne sıcakmış sevişin, ne haşinmiş senin olmak. Aslında ben nasıl bir paradoksun içindeymişim? Oluşturduklarımın dışında, uzun bir süredir kopuk. İyiyim ben böyle,mizacım.
Kalalım böyle sevgili, ısınmaya başladım...