Arsız ruh söküldükçe sökülüyordu bedenimden
derimden atıyordu pis kanı, gırtlağımda düğümlüyordu soluğumu. Sökene kadar koparıyordu tüm hislerimi. Gırtlaklıyordu delice hayallerimi. Boğuyordu ürperen tenimi.
Sesime kulak vermeksizin, çıkıyordu kanata kanata yüreğimden. Söke söke alıyordu canımı sorgusuz sualsiz...
Bense yok oluşuma bir şarap açıyordum. Kadeh kaldırıyordum arsız ruhuma...