Haldır haldır koşuyorum sonunu bilmediğim şehvetine, kafamı arkaya çevirip dinlemiyorum söylenenleri. Endeksli ilerliyorum varlığına. Ne olduğu belirsiz uğraş bir o kadar yorarken, hafızama kazınıyorsun her yara aldığım vakit. Hançer gibi sokuluyorsun içime, deşiyorsun masumiyetimi. Yüzümdeki gamzeleri yokluyorsun, unutuyorum gülümsemeyi. Öylece seriyorsun ayıpları, çekinmeden yığıyorsun günahlarını omzuma. Bense korkak. İsyan dediğim kendime...